palladas.gr | Ορθοπαιδικός Χειρουργός | Ειδικός Τραυματολόγος - Παιδοορθοπεδικός | Ηράκλειο

Τι είναι το ΣΥΓΓΕΝΕΣ ΕΞΑΡΘΡΗΜΑ ΙΣΧΙΟΥ (Σ.Ε.Ι).

ΣΥΓΓΕΝΕΣ   ΕΞΑΡΘΡΗΜΑ   ΙΣΧΙΟΥ (Σ.Ε.Ι.) ή   ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ  ΔΥΣΠΛΑΣΙΑ  ΙΣΧΙΟΥ 
-ΤΙ  ΕΙΝΑΙ ΤΟ Σ.Ε.Ι.
-ΔΙΑΓΝΩΣΗ
-ΘΕΡΑΠΕΙΑ
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ Σ.Ε.Ι.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ Σ.Ε.Ι.
Το Συγγενές εξάρθρημα ισχίου είναι μια πάθηση που αφορά τα νεογνά από την  πρώτη στιγμή της γέννησης τους.
Μπορεί να είναι από απλή χαλαρότητα (δυσπλασία ) του ισχίου,  έως σοβαρή παραμόρφωση της άρθρωσης , στην οποία η κεφαλή του μηριαίου δεν έχει σχεδόν καμία επαφή με την κοτύλη  και βρίσκεται σε εξάρθρημα.

 

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ Σ.Ε.Ι.

 

ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ  ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ Σ.Ε.Ι
Η συχνότητα της αναπτυξιακής δυσπλασίας του ισχίου είναι πολύ μεγάλη σε ορισμένες περιοχές της γης, ενώ σε άλλες είναι σπάνιο ή δεν υπάρχει. Ακόμα και στην ίδια χώρα μπορεί να υπάρχουν διαφορές στην συχνότητα του, όπως π.χ. στην Ελλάδα είναι συχνό στην Κρήτη, στη Ήπειρο, στην Καλαμάτα και γενικά στην Δυτική Ελλάδα, ενώ είναι σπάνιο στην περιοχή της Κοζάνης και Πτολεμαΐδας. Είναι συχνό επίσης στη Βόρεια Ιταλία, ενώ είναι σπάνιο στην Νότια. 
Η συχνότητα του συγγενούς εξαρθρήματος ισχίου υπολογίζεται στην Ελλάδα  σε 1,5/1000 νεογνά, ενώ νεογνά που παρουσιάζουν αστάθεια στο ισχίο  υπολογίζονται  σε 1/100.
Είναι πιο συχνό στα κορίτσια παρά στα αγόρια σε συχνότητα 5-9 προς ένα, συχνότερα εμφανίζεται  στο αριστερό ισχίο(περίπου 60%), πιο σπάνια αφορά το δεξί ισχίο (20%) ή και τα δύο ισχία (20%).

ΑΙΤΙΑ  Σ.Ε.Ι
Η αιτιολογία της πάθησης είναι πολυπαραγοντική, οι έρευνες που έγιναν τα τελευταία χρόνια συγκλίνουν στην ενοχοποίηση πολλών  παραγόντων , οι συχνότεροι παράγοντες είναι:
1)    Κληρονομικότητα
2)    Ισχιακή προβολή κατά τη γέννηση
3)    Ολιγοϋδράμνιο (Ελαττωμένη ποσότητα αμνιακού υγρού)

4)    Η ρηλαξίνη, μία ορμόνη που εκκρίνεται λίγο πριν τον τοκετό, και προκαλεί χαλάρωση των αρθρώσεων, για να υποβοηθήσει τον τοκετό. Εάν η ορμόνη αυτή περάσει μέσα από τον πλακούντα στο έμβρυο, τότε η τάση προς χαλάρωση των αρθρώσεων  αυξάνεται.
5)    Η δίδυμη κύηση.
6)    Παράγοντες μετά την γέννηση , όπως π.χ οι παραδοσιακές συνήθειες στον τρόπο περίδεσης (φάσκιωμα)  των νεογέννητων, παίζουν ρόλο στην αύξηση ή μείωση του ποσοστού  Σ.Ε.Ι.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ :
Η πρώιμη διάγνωση μιας παθολογικής κατάστασης  έχει πολύ μεγάλη σημασία, τόσο για το είδος της θεραπείας που θα επιλεγεί (συντηρητική  ή  χειρουργική) , όσο και για την έκβαση της θεραπείας.
Παραμελημένα περιστατικά συνήθως θα χρειαστούν χειρουργική θεραπεία, ενώ, αν η διάγνωση τεθεί έγκαιρα, η πάθηση μπορεί να αντιμετωπισθεί συντηρητικά με ειδικούς νάρθηκες.
Αν δεν αντιμετωπισθεί η πάθηση, μπορεί να οδηγήσει σε πρώιμη φθορά του χόνδρου της άρθρωσης (οστεοαρθρίτιδα) ή σε αναπηρία (μόνιμη χωλότητα).

Πρώιμη διάγνωση:
Γίνεται άμεσα μετά την γέννηση, στο μαιευτήριο από τους νεογνολόγους, μετά από κλινική εξέταση.

 

Πρώιμη διάγνωση

 

Ελέγχονται :
1)η σταθερότητα της άρθρωσης (με ειδικά τεστ που ονομάζονται Ortolani & Barlow)
όπως φαίνονται στην Εικ. 2.
2)Οι  δερματικές πτυχές  των μηρών  εάν είναι συμμετρικές(Εικ.1).
3)Ο περιορισμός ή μη της απαγωγής (Άνοιγμα) των ισχίων (Εικ.3).
4) Φαινομενική βράχυνση του μηριαίου.
Σε παραμελημένα περιστατικά  τα συμπτώματα  αλλάζουν  και εμφανίζονται: Χωλότητα ή  ανώμαλη βάδιση (σημείο Trendelenburg), σε περίπτωση μονόπλευρης εξάρθρωσης ή εμφάνιση χαρακτηριστικής λόρδωσης σε περίπτωση αμφοτερόπλευρης εξάρθρωσης.

Η πρώιμη διάγνωση μιας παθολογικής κατάστασης έχει πολύ μεγάλη σημασία, τόσο για το είδος της θεραπείας που θα επιλεγεί (συντηρητική ή χειρουργική), όσο και για την έκβαση της θεραπείας.
Στην πρώιμη διάγνωση βοήθησε  η εξέλιξη του υπέρηχου τα τελευταία 30 χρόνια.
Η εξέταση των ισχίων με τον υπέρηχο έχει υψηλή αξιοπιστία (στα κατάλληλα και έμπειρα χέρια), δεν επιβαρύνει με ακτινοβολία το νεογνό και μπορεί να γίνει από τις πρώτες ώρες μετά τον τοκετό έως τον 4ο – 6ο μήνα.

 

Μετά τον 4ο -5ο μήνα η εφαρμογή του υπερήχου γίνεται πρακτικά δύσκολη, λόγω ότι  το  βρέφος είναι ελεγχόμενο πιο δύσκολα .και σε περίπτωση που υπάρχει το παραμικρό διαγνωστικό δίλλημα γίνεται ακτινογραφία ισχίων.
Με τον υπέρηχο μπορούμε να εξετάσουμε την επικέντρωση της μηριαίας κεφαλής στην κοτύλη, την λοξότητα της κοτύλης και την σταθερότητα της άρθρωσης (με τον δυναμικό υπέρηχο).
Σε περίπτωση που θα διαπιστωθεί κάποια παθολογική κατάσταση και θα απαιτηθεί θεραπεία, μπορούμε με τακτικούς ελέγχους να ελέγχουμε αν επιτυγχάνεται ο στόχος της θεραπείας. Ο χρόνος της θεραπείας περιορίζεται έτσι στο ελάχιστο.
Πρόσφατα δημοσιευμένη και βραβευμένη μελέτη στη Γερμανία, παρουσιάζει τα αποτελέσματα του μαζικού ελέγχου των ισχίων των νεογνών  με υπέρηχο από το 1996 έως το 2004.
Σύμφωνα με την μελέτη αυτή, το ποσοστό των βρεφών που χρειάστηκε να χειρουργηθούν στο ισχίο λόγω δυσπλασίας σ’ αυτό το διάστημα μειώθηκε στο ¼ .

Θεραπεία Σ.Ε.Ι.

Η θεραπεία είναι διαφορετική  ανάλογα με την  ηλικία που γίνεται η διάγνωση του εξαρθρήματος.

 

Θεραπεία Σ.Ε.Ι.

 

Ηλικία μέχρι 6 μηνών:
Στην ηλικία αυτή η θεραπεία είναι απλή  και δίνει ικανοποιητικά αποτελέσματα .
Αν πρόκειται για υπεξάρθημα ή εξάρθρημα  που ανατάσσεται και συγκρατείται  εύκολα , τότε  χρησιμοποιούνται ειδικοί  ιμάντες απαγωγής και κάμψης των ισχίων (Ιμάντες Pavlik), με ποσοστό 85-95 % επιτυχίας.
Ο νάρθηκας  απαγωγής  τύπου Pavlik αποτελείται από ένα ειδικό σύστημα  από λουριά  και ειδικά υποδήματα με το οποίο διατηρεί τα ισχία σε δυναμική κάμψη και απαγωγή. Επιτρέπει δηλαδή στα ισχία ενεργητικές κινήσεις κάμψης και απαγωγής με τις οποίες επιτυγχάνεται ανάταξη και διατήρηση της κεφαλής του μηριαίου μέσα στην κοτύλη  χωρίς εξωτερική βία. Με τον τρόπο αυτό υποβοηθείται η φυσιολογική ανάπτυξη  κεφαλής μηριαίου και κοτύλης.
Οι ιμάντες Pavlik  είναι εύκολοι στην εφαρμογή, πρέπει να εφαρμόζονται ,στην αρχή, συνεχόμενα , όλο το 24-ωρο, για διάστημα 6 εβδομάδων, και μετά για 12 ώρες την ημέρα για ακόμα 6 εβδομάδες.
Μέχρι την βάδιση  του μωρού θα εφαρμόζεται νάρθηκας απαγωγής μόνο την νύχτα. 

Ηλικία 6 μηνών μέχρι 3 ετών:
Εάν η διάγνωση γίνει μετά την ηλικία των 6 μηνών οι νάρθηκες απαγωγής δεν  αποδίδουν.  
Η θεραπεία στην ομάδα αυτή είναι συντηρητική και χειρουργική. Ο σκοπός είναι ο ίδιος, δηλαδή η ανάταξη και συγκράτηση   της κεφαλής του μηριαίου μέσα στην κοτύλη μέχρις ότου σταθεροποιηθεί.
Αναλόγως  με την βαρύτητα του περιστατικού   θα γίνει αρθρογραφία, έλξη, κλειστή ή ανοιχτή ανάταξή, οστεοτομία μηριαίου ή και κοτύλης και ειδικός  γύψος (SPICA).

 

ειδικός  γύψος SPICA

 

Για Πόσο διάστημα το παιδί πρέπει να παρακολουθείται από Παιδοορθοπαιδικό ;
Η συχνότητα των επισκέψεων  στο γιατρό, εξαρτάται από την βαρύτητα της πάθησης, η παρακολούθηση θα γίνεται μέχρι το τέλος της ανάπτυξης του παιδιού (οστική ενηλικίωση). Η παρακολούθηση περιλαμβάνει την κλινική εξέταση και ακτινογραφίες λεκάνης- ισχίων.

Συνοψίζοντας :
η ορθοπαιδική εξέταση σε συνδυασμό και με τον υπέρηχο του νεογνικού – βρεφικού ισχίου, εξασφαλίζει την έγκαιρη διάγνωση τυχόν παθολογικών καταστάσεων, κάνοντας τη χειρουργική θεραπεία λιγότερο απαραίτητη.

 

 

 

Τα άρθρα της ιστοσελίδας έχουν σκοπό την πληροφόρηση και μόνο. Σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να υποκαταστήσουν την επαγγελματική ιατρική πληροφόρηση, διάγνωση και θεραπεία. Θα πρέπει να διαβάζετε τα άρθρα προσεκτικά και να αξιολογήσετε τις πληροφορίες πάντοτε με την βοήθεια του θεράποντα ιατρού σας.

ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ ΕΔΩ: Αρχική Παιδοορθοπαιδική Τι είναι το ΣΥΓΓΕΝΕΣ ΕΞΑΡΘΡΗΜΑ ΙΣΧΙΟΥ (Σ.Ε.Ι).